- سرمقاله
اعتماد مسوولیت‌آور

حذف تصاویر و رنگ‌ها  | تاریخ ارسال: ۱۳۸۴/۲/۱۱ |  نویسنده: آقاي اسفندیار معتمدی | 

  نیمه آذر 83 در دو هفته نامه‌ی داخلی سازمان آموزش و پرورش اصفهان، که با عنوان " پرتو مهر" منتشر می‌شود، عنوان " معلمان رتبه اول اعتماد اجتماعی " و جدول همراه آن را مشاهده کردم که برایم بسیار مسرت بخش و امیدآفرین و هم زمان اندوه‌زا بود! آن جدول نشان می‌داد که میزان اعتماد مردم به معلمان در میان 18 گروه اجتماعی در مقام اول قرار دارد.

  آن جدول را که حاصل پژوهشی با عنوان " ارزش‌ها و نگرش‌های ایرانیان " بود، وزارت فرهنگ و ارشاد منتشرکرده بود. پژوهش‌گران با طرح پرسش‌هایی از حدود 5 هزار نفر پرسیده بودند که میزان اعتماد خود را به هر یک از گروه‌های که نام برده بودند با واژه‌های کم ، متوسط ، زیاد و نمی دانم مشخص کنند.

  در میان پاسخ های متغیر که تعداد آن‌ها برای معلمان بیشترین و 4544 پاسخ بود درصد افرادی که میزان اعتماد آنان به معلم ها با واژه‌ی زیاد مشخص شده بود 3/77 درصد و برای اساتید دانشگاه 5/70 درصد، برای ورزش کاران 1/62 ، برای پزشکان 56 ، برای قضات 3/35 و برای مدیران دولتی 6/11 درصد بود . تعداد آنان‌ که باواژه‌ی "کم" پاسخ داده بودند برای معلمان 5% برای اساتید 4/6 ، برای تجار و بازاریابان 5/52 و برای بنگاه دارها 2/74 درصد بود.

نگرش به

کم

متوسط

زیاد

نمی‌دانم

تعداد پاسخ معتبر

کارگران

2/15

5/35

3/49

153

4428

بنگاه‌دارها (مسکن و خودرو)

2/74

6/21

2/4

122

4469

رانندگان تاکسی

2/33

9/45

9/20

59

4522

پزشکان

6/11

2/32

56

41

4540

قاضی ها

7/28

36

3/53

357

4224

مغازه‌دارها

3/39

9/43

8/16

88

4493

نیروی انتظامی

8/19

2/27

53

97

4484

پلیس راهنمایی و رانندگی

2/17

2/27

1/55

93

4488

بازاریان

5/52

37

5/10

181

4400

ارتشی‌ها

3/13

7/30

56

219

4362

مدیران دولتی

1/34

3/44

6/21

266

4305

معلمان

5

7/17

77/3

37

4544

روزنامه‌نگاران

2/24

43

8/32

481

4100

استادان دانشگاه

4/6

1/23

5/70

397

4184

ورزشکاران

2/8

7/29

1/62

276

4305

روحانیان

3/28

8/30

8/40

194

4387

هنرمندان

1/13

2/39

7/47

279

4302

دانشجویان

5/10

6/36

9/52

215

4366

  ملاحظه آن جدول و مقایسه اظهار نظرهای پاسخ دهندگان برای من بسیار جالب بود؛ به ویژه آ ن که معلمان باوجود مشکل اقتصادی و معیشتی خود توانسته اند اعتماد مردم را این گونه نسبت به خود جلب کنند، در خور قدردانی و ستایش‌اند . ضمن آن که نتیجه ی کار پژوهشی گزارش‌گران نشان می دهد که در جامعه دوغ و دوشاب یکسان نیست . مردم قدر و منزلت هر یک از طبقات اجتماعی را متناسب با خدمتی که می کنند می شناسند و در وقت لازم اظهار نظر یا عکس العمل نشان می‌دهند.

  اما در برابر مسرتی که از دیدن بالاترین میزان اعتماد مردم نسبت به معلم یافتم، اندوه عمیقی نیز به من دست داد و آن این که دیدم بعضی از گروه‌های اجتماعی که در زندگی مردم موثرند، از اعتماد مطلوبی برخوردار نیستند . وقتی خریداران که عموم مردم هستند نسبت به کسبه و بازاریان و بنگاه دارها کمتر اعتماد داشته باشند، جامعه احساس امنیت اقتصادی نمی کند و هنگامی که مدیران دولتی و قضات اعتماد مردم را جلب نکرده باشند، نه به برنامه و کارهای آنان امیدی می توان داشت و نه عدالت و امنیت اجتماعی را این گروه موجب می‌شوند.

  به نظر می رسد که معلمان لازم است در برابر این گزارش پژوهشی احساس مسوولیت کنند. بیش‌تر به خود آیند و ببینند که چه باید کرد تا دانش‌آموزانی که از مدرسه بیرون می روند و هر یک به عنوان کارگر، بنگاه‌دار، پزشک، قاضی، پلیس، روزنامه‌نگار، روحانی و هنرمند مسوولیتی را در جامعه به عهده می‌گیرند باید آن اندازه در مدرسه پرورش‌یافته باشند که بتوانند وظیفه‌ی خود را با مهارت و رعایت مسایل انسانی انجام دهند تا اعتماد عمومی و امنیت اقتصادی برقرار شود.

  شخصیت فرد انسانی در سال های اولیه زندگی و در مدرسه شکل می‌گیرد. دانشگاه افراد را متخصص و در صورت موفقیت پیشه ور ماهر تربیت می کند تا پزشک صادق، مهندس طراح، قاضی قانون‌دان و پلیس مسلط شوند اما این معلم مدرسه است که آرام آرام و قطره قطره فرهنگ با هم زیستن و بهتر زیستن را در وجود کودکان می‌ریزد و نشو و نما می‌دهد تا آن‌ها با اخلاق انسانی آشنا شوند و عمل کنند. اکنون که معتبرترین مردم جامعه‌ی ایرانی هستیم، بکوشیم تا اعتماد عمومی مردم به یکدیگر را پرورش دهیم تا آرامش و صفای بیش‌تری در جامعه حاکم شود.

نشانی مطلب در وبگاه :
http://jazirehdanesh.com/find.php?item=6.112.810.fa
برگشت به اصل مطلب