کارگاه ترجمه- داستان یک واژه
شکر پارسی

حذف تصاویر و رنگ‌ها  | تاریخ ارسال: ۱۳۸۴/۱۱/۲۳ | 

sugar

Etymology: Middle English sugre, sucre, from Middle French sucre, from Medieval Latin zuccarum, from Old Italian zucchero, from Arabic sukkar, from Persian shakar, from Skt sarkarA; akin to Sanskrit sarkara pebble -- more at

sucrose

Pronunciation: 'sü-"krOs, -"krOz
Function: noun
Etymology: International Scientific Vocabulary, from French sucre suga

candy
Etymology: Middle English sugre candy, part translation of Middle French sucre candi, part translation of Old Italian zucchero candi, from zucchero sugar + Arabic qandI candied, from qand cane sugar


داریوش بزرگ، پادشاهان هخامنشی، در سفری که در 510 سال پیش از میلاد به هندوستان داشت با گیاه نی ویژه‌ی آشنا شد که به بیان خودش" بدون زنبور، عسل تولید می‌کرد". آن گیاه را ، که نی‌شکر نام گرفت، به ایران آوردند و در خوزستان کاشتند. ایرانیان از شکر در کلوچه و کیک استفاده می‌کردند. سال‌ها پس از آن، هنگامی که اسکندر مقدونی (232- 356 پیش از میلاد) به ایران یورش آورد، با این گیاه آشنا شد و آن را به یونان و روم برد. اما چون شرایط آب و هوایی برای کاشتن آن مناسب نبود، شکر در اروپا مرسوم نشد.

وقتی عرب‌ها با شکر آشنا شدند، آن را به زبان خود سکر نامیدند. شکر یا قند، نام دیگر آن، در ابتدا به سختی به دست می‌آمد و از آن برای شیرین کردن داروهای تلخ و مهمانی‌های خاص استفاده می‌کردند. اروپایی‌ها از راه مسلمانان باردیگر با قند و شکر آشنا شدند. واژه‌های شوگر(Sugar) و کندی(Candy) که در زبان انگلیسی برای شکر، قند، و قنادی به کار می‌رود، یادگار این هدیه‌ی شیرین پارسی است. پرتغالی‌ها گیاه نی‌شکر را در برزیل کاشتند و در قرن هفدهم میلادی آمستردام، در هلند، مرکز بازرگانی شکر جهان شد.

روی شبکه

Merriam-Webstae: sugar

Etymology: Middle English sugre, sucre, from Middle French sucre, from Medieval Latin zuccarum, from Old Italian zucchero, from Arabic sukkar, from Persian shakar, from Skt sarkarA; akin to Sanskrit sarkara pebble -- more at

History of Sugar

In 510 BC Darius, the Persian Emperor, arrived to conquer the Indian sub-continent and found that the people used a substance from a plant to sweeten their food. Until then the Persian people had used honey to sweeten food, and so they called sugar cane ‘the reed which gives honey without bees’.

A definite reference dates to 510 B.C. when soldiers of the Persian Emperor Darius saw sugar cane growing on the banks of the River Indus. They called it the reeds which produce honey without bees.

History of Cookies

The earliest cookie-style cakes are thought to date back to 7th century Persia A.D. (now Iran), one of the first countries to cultivate sugar (luxurious cakes and pastries in large and small versions were well known in the Persian empire). According to historians, sugar originated either in the lowlands of Bengal or elsewhere in Southeast Asia. Sugar spread to Persia and then to the Eastern Mediterranean. With the Muslim invasion of Spain, then the Crusades and the developing spice trade, the cooking techniques and ingredients of Arabia spread into Northern Europe.

نشانی مطلب در وبگاه کارگاه ترجمه:
http://jazirehdanesh.com/find.php?item=10.153.490.fa
برگشت به اصل مطلب