جزیره دانش- کوتاه و خواندنی
کاغذهای رنگی و خوش‌بوی ایرانی

حذف تصاویر و رنگ‌ها  | تاریخ ارسال: ۱۳۸۵/۵/۱۱ | 

پس از روی آوردن ایرانیان به اسلام، بسیاری از دستاوردهای تمدنی و فرهنگی، آیین‌ها و روش‌های کشورداری و ذوق و هنر ایرانی به میان عرب‌ها راه یافت. بازخوانی کتاب‌ها و نوشته‌های عربی که در این باره نوشته شده است، راهی برای شناختن آیین‌ها، روش‌ها و هنر و تمدن کهن ایران است. در این‌جا نمونه‌ای از ذوق و هنر ایرانی در کار ساختن کاغذپوستی از کتاب فتوح البلدان بلاذری می‌آید.

هنگامی که صالح پسر عبدالرحمن سیستانی در خلافت سلیمان بن عبدالملک(98-96 هجری/716-715 میلادی) عامل خراج عراق شد، ابن مقفع، دبیر معروف ایرانی، از سوی او عهده‌دار دیوان خراج در استان‌های دجله، که به نام بهقباد خوانده می‌شد، گردید. او در وقتی که اموال ابواب جمعی خود را به نزد صالح برد، صورت جمع و خرج آن را بر ورقی از پوست نوشته بود که آن را به زعفران آغشته بود تا هم بوی ناخوش پوست از بین برود و هم رنگ آن مطبوع شود. صالح تبسمی کرد و گفت من انتظار نداشتم که چنین نوشته‌ای را از کسی جز او دریافت کنم و مقصودش این بود که چون ابن‌مقفع آگاه به آیین ایرانیان است چنین ذوق و سلیقه‌ای به کار برده است.

بلاذری که این مطلب را نقل کرده، از قول همین ابن‌مقفع روایت کرده که در ایران تا پیش از خسرو پرویز رسم چنان بود که مسوول امر خراج هر ساله صورت دخل و خرج و موجودی خزانه را در اوراقی سفید می‌نوشت و به شاه عرضه می‌داشت تا به تصویب و مهر شاه برسد. چون خسرو پرویز بوی آن صحیفه‌ها را خوش نمی‌داشت، دستور داد که از آن پس آن صحیفه‌ها به زعفران و گلاب آغشته شوند که هم بوی آن مطبوع و هم رنگ آن مطلوب شود و از آن زمان این رسم در دربار ایران معمول گردید.

منبع:

1. محمدی‌ ملایری، محمد. تاریخ و فرهنگ ایران(پیوست‌ها1). انتشارات توس، 1379

مقاله‌ای با عنوان: نگاهی به دربار ساسانی از خلال مآخذ اسلامی

مقاله‌ی مرتبط

تاریخ کاغذ در دانش‌نامه‌ی جزیره

نشانی مطلب در وبگاه جزیره دانش:
http://jazirehdanesh.com/find.php?item=1.443.623.fa
برگشت به اصل مطلب