ابن‌خلدون(808-732 قمري)، سياست‌مدار، جامعه‌شناس، انسان‌شناس، تاريخ‌نگار، فقيه و فيلسوف مسلمان در  تونس به دنيا آمد. او آموزش‌هاي آغازين را را نزد پدرش و علوم ديني، فن شعر، فلسفه و منطق را نزد عالمان تونسي فراگرفت. سپس، در دربار چند امير در فاس و اندلس(اسپانيا) به كار سياسي پرداخت، اما در 42 سالگي به نگارش كتابي پيرامون تاريخ جهان رو آورد كه مقدمه‌ي آن بيش از خود كتاب شناخته شده است. او را از پيشگامان تاريخ‌نويسي به شيوه‌ي علمي و علم جامعه‌شناسي مي‌دانند.