مقدمهي شاهنامهي ابومنصوري يكي از كهنترين نمونههاي نثر پارسي است. در سال 346 هجري قمري به فرمان ابومنصور عبدالرزاق، كه از سوي سامانيان سپهسالار كل خراسان بوده است، به قلم ابومنصور العمري نوشته شده است. اين شاهنامهي منثور كه به نظر ميرسد مايهي شاهنامهي منظوم فردوسي قرار گرفت، از ميان رفته است. فقط مقدمهي آن را در آغاز نسخههاي كهن شاهنامه جاي دادهاند. |