بيماري خواب از دوران پيش از تاريخ در آفريقا شناخته شده بود. با وجود اين، نخستين توصيف نوشتاري از آن را ابنخلدون در سده چهاردهم ميلادي آورده است. افراد مبتلا به اين بيماري اغلب در خواب بسر ميبرند. در نتيجه، به اندازهاي كم انرژي مي شوند كه از كم بنيهاي ميميرند. رئيس يكي از قبيلههايي كه ابنخلدون از آن ديدن كرد، پس از دو سال زندگي در خواب، سرانجام جان سپرد. |