Home Home Information Contact Site Map Library English Site
بخش‌های اصلی
اخترشناسی
فیزیک
صفحه اصلی
زندگی انیشتین
فیزیکدان‌های مسلمان
اخترشناسی
فیزیک و زندگی
تاریخ فیزیک
تازه‌های فیزیک
دانش‌نامه‌ی فیزیک
آموزش فیزیک
معلمان برتر
فیزیک در شبکه
خبرها و نظرها
معرفی کتاب
برترین‌های این بخش
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
آخرین مطالب بخش
:: طرح سراسری دانش‌آموز پژوهنده برگزار می‌شود
:: خورشید کوچکتر است
:: نخستین آزمایش‌های فیزیک در تاریخ معاصر ایران
:: آسایشگاهی برای ستارگان پیر
:: فیزیک و کاربردهای آن: پزشکی
آخرین مطالب سایر بخش‌ها
:: نقش کتابخانه‌های دیجیتال چندرسانه‌ای در پیشرفت آموزش
:: چه چیزی دختران را دختر می‌سازد؟
:: ترویج علم با دانش‌نامه‌های الکترونیکی
:: کتاب‌های اخترشناسی و فضا منتشر شد
:: پژوهشگر تاریخ علم چه کار می کند؟
:: ریش دراز
:: بزمجه: یادگار دایناسورها
:: یوسف ثبوتی: بنیان‌گذار نخستین رصدخانه‌ی پژوهشی ایران
:: سرشت علم و جایگاه آن در استانداردهای آموزش علوم
:: سرگذشت کتاب مرجع در ایران
بازی های آموزشی

AWT IMAGE

به سوی اینشتین شدن

AWT IMAGE

مکانیک در تمدن اسلامی

AWT IMAGE

:: خورشید کوچکتر است ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۸۶/۹/۲۵ | 

بر پایه‌ی بررسی‌های تازه‌ای ادعا شده که خورشید کوچک‌تر از آن چیزی است که تصور می‌شود. اگر این گونه باشد، آن‌گاه ویژگی‌های دیگر خورشید مانند دمای درونی و چگالی آن نیز اندکی با محاسبات پیشین تفاوت خواهد داشت.

آگاهی از درون خورشید مهم است زیرا می‌تواند به دانشمندان کمک کند درباره‌ی آب و هوای فضا پیش‌بینی‌هایی انجام دهند و به پرسش‌هایی درباره‌ی سامانه‌ی خورشیدی(منظومه‌ی شمسی) پاسخ دهند.

خورشید سطح جامد ندارد. هر چه از مرکز آن دورتر می‌شویم، اتمسفر آن نازک‌تر و شفاف‌تر می‌شود. در عوض، "سطح" خورشید را عمقی در اتمسفر خورشید تعریف می‌کنند که برای نور کدر و مات می‌شود. دانشمندان این عمق را با مشاهده‌ی خورشید با تلسکوپ و اندازه‌گیری فاصله‌ی بین مرکز صفحه‌ی خورشیدی و "لبه"ی آن، یعنی جایی که روشنی آن ناگهان کاهش می‌یابد، محاسبه می‌کننند. از این محاسبه عدد 695990 کیلومتر یا نزدیک 109 برابر شعاع زمین به دست می‌آید.

روش دیگری برای محاسبه‌ی اندازه‌ی خورشید استفاده از امواج گرانشی سطحی است که به مانند امواج آب در اقیانوس بر سطح خورشید موج می‌زنند. این امواج فقط بر سطح مات خورشید پدیدار می‌شوند و از مشاهده‌ی آن‌ها می‌توان برای اندازه‌گیری شعاع خورشید بهره گرفت، زیرا طول موج آن‌ها به فاصله‌ی آن‌ها از مرکز خورشید، آن هم به گونه‌ای پیش‌بینی‌پذیر، بستگی دارد.

از سال‌ها پیش ذهن دانشمندان به این موضوع مشغول بود که چرا اندازه‌گیری شعاع خورشید با این دو روش به پاسخ‌های متفاوتی می‌انجامد. با روش طول موج شعاعی نزدیک 695700 کیلومتر به دست می آید که حدود 300 کیلومتر از نتیجه‌ی روش افت نور کمتر است.

گرچه این اختلاف فقط 04/0 درصد است، اما هنگامی که دانشمندان می‌خواهند شناخت بهتری از درون خورشید به دست آورند، عدد بزرگی به شمار می‌آید. اکنون مارگیت هابریتر و همکارانش در مرکز جهانی پرتوشناسی در سوییس نشان داده‌اند که عدد کوچکتر به واقعیت نزدیک‌تر است.

آن‌ها نقطه‌ی دقیق افت نور را با کمک نرم‌افزاری که پراکنش نور را را در اتمسفر خورشید شبیه‌سازی می‌کند، محاسبه کردند. نتایج به دست آمده حاکی از آن بود که بین جایی که اتمسفر خورشید مات می‌شود و نقطه‌ای که بیننده، افت نور را مشاهده می‌کند، اندکی تفاوت وجود دارد.

افت نور در 333 کیلومتر بالاتر از موقعیت سطح مات در اتمسفر خورشید رخ می‌دهد، یعنی جایی که امواج گرانشی سطحی رخ می‌دهند. بنابراین، پزوهشگران معتقدند که باید در مدل‌های نظری از خورشید که بر پایه‌ی شعاع بزرگ‌تر پیشنهاد شده است، بازنگری انجام شود.

منبع:

Shiga David, Sun may be smaller than thought, NewScientist.com, 19 November 2007

  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


کد امنیتی را در کادر بنویسید >
::
دفعات مشاهده: 6928 بار   |   دفعات چاپ: 2332 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 214 بار   |   0 نظر
سال جهانی فیزیک
Persian site map - English site map - Created in 0.056 seconds with 1031 queries by yektaweb 3320