Home Home Information Contact Site Map Library English Site
بخش‌های اصلی
صفحه‌ی اصلی
شاگردان دیروز
تاریخ علم
آزمایشگاه علوم
نام‌آوران ایران
جهان جانوران
دانش‌آموز نوآور
بدن انسان
پرسش‌های علوم
سرزمین من
آن‌چه پسندیده‌اید
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
آخرین مطالب بخش
:: چه چیزی دختران را دختر می‌سازد؟
:: یوسف ثبوتی: بنیان‌گذار نخستین رصدخانه‌ی پژوهشی ایران
:: ابوالقاسم غفاری: هموارکننده‌ی راه آپولو
:: هفت‌سین چیست؟
:: آشنایی با پزشکان و داروشناسان بزرگ
آخرین مطالب سایر بخش‌ها
:: نقش کتابخانه‌های دیجیتال چندرسانه‌ای در پیشرفت آموزش
:: ترویج علم با دانش‌نامه‌های الکترونیکی
:: کتاب‌های اخترشناسی و فضا منتشر شد
:: پژوهشگر تاریخ علم چه کار می کند؟
:: ریش دراز
:: بزمجه: یادگار دایناسورها
:: سرشت علم و جایگاه آن در استانداردهای آموزش علوم
:: سرگذشت کتاب مرجع در ایران
:: دو خدای بی‌مصرف
:: امیراعلم و بهداشت در ایران
:: هفت‌سین چیست؟ ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۱/۱۲/۲۷ | 

هفت‌سین از زیباترین آیین‌های نوروز است و کنار هم چیدن هفت چیز است که نام آن‌ها با حرف «س» آغاز می‌شود: سیب، سیاهدانه، سنجد، سماق، سیر، سرکه، سبزه. برای به دست‌آوردن سبزه، چند روز پیش از آغاز سال نو مقداری از دانه‌های گندم و مانند آن را در بشقابی می‌کارند تا سبز شوند

     ابوریحان بیرونی نوشته است که هفت جور سبزه بوده است که بر هفت استوانه در کنار خانه به نوروز سبز می‌کردند. تاریخ‌نگاران دیگر نوشته‌اند که در دربار پادشاهان ساسانی چند روز پیش از فرارسیدن فروردین ستون‌های استوانه‌ای بر پای می‌داشتند و بر فراز هر یک از آن‌ها در میان خاک یک گونه از دانه‌ها را می‌کاشتند.

    در کتاب اوستا که کتاب دینی ایرانیان باستان بود، بارها به کشاورزی و نگه‌داری از گیاهان سفارش شده است. به نظر می‌رسد ایرانیان باستان برای نشان‌دادن توجه خود به این کار ارزشمند در آغاز سال نو به کاشتن هفت گونه دانه می‌پرداختند. هفت برای ایرانیان باستان ارزش ویژه‌ای داشت. آنان هفت فرشته‌ی ارجمند به نام امشاسپند (جاودان مقدس) را گرامی می‌داشتند.

 


سمنو: چیزی است مانند حلوای تر و آنرا از شیره ریشه گندم سبزشده پزند (برهان) (آنندراج). چیزی است که از گندم سبز پزند و در خراسان متعارف است و خشخاش و گردکان و بادام و پسته در آن کنند و در عرف حلوای سمنگ گویند (فرهنگ رشیدی).

از لغت‌نامه دهخدا


منبع:

1. دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه (واژه‌ی هفت‌سین)، انتشارات دانشگاه تهران، 1377

2. بیرونی، ابوریحان، آثار الباقیه، ترجمه‌ی اکبر داناسرشت، انتشارات امیرکبیر، 1390

3. جاحظ، عمرو بن بحر، المحاسن و الاضداد، دار و مکتبه الهلال بیروت، 2006

4. مصاحب، غلامحسین. دایره‌المعارف فارسی (مقاله‌ی هفت‌سین، امشاسپند). انتشارات فرانکلین، 1345

  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


کد امنیتی را در کادر بنویسید >
::
دفعات مشاهده: 5453 بار   |   دفعات چاپ: 1344 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 179 بار   |   0 نظر
Persian site map - English site map - Created in 0.063 seconds with 908 queries by yektaweb 3388