Home Home Information Contact Site Map Library English Site
بخش‌های اصلی
صفحه‌ی اصلی
شاگردان دیروز
تاریخ علم
آزمایشگاه علوم
نام‌آوران ایران
جهان جانوران
دانش‌آموز نوآور
بدن انسان
پرسش‌های علوم
سرزمین من
آن‌چه پسندیده‌اید
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
آخرین مطالب بخش
:: چه چیزی دختران را دختر می‌سازد؟
:: یوسف ثبوتی: بنیان‌گذار نخستین رصدخانه‌ی پژوهشی ایران
:: ابوالقاسم غفاری: هموارکننده‌ی راه آپولو
:: هفت‌سین چیست؟
:: آشنایی با پزشکان و داروشناسان بزرگ
آخرین مطالب سایر بخش‌ها
:: نقش کتابخانه‌های دیجیتال چندرسانه‌ای در پیشرفت آموزش
:: ترویج علم با دانش‌نامه‌های الکترونیکی
:: کتاب‌های اخترشناسی و فضا منتشر شد
:: پژوهشگر تاریخ علم چه کار می کند؟
:: ریش دراز
:: بزمجه: یادگار دایناسورها
:: سرشت علم و جایگاه آن در استانداردهای آموزش علوم
:: سرگذشت کتاب مرجع در ایران
:: دو خدای بی‌مصرف
:: امیراعلم و بهداشت در ایران
:: کشف‌هایی که مزه‌ی جهان را شیرین کردند ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۸۵/۹/۱ | 


شیرین کننده های مصنوعی از جمله «ساخارین» و «آسپارتام» به ما امکان داده اند نوشابه ها، شکلات ها و مرباهای رژیمی تولید کنیم. این شیرین کننده ها انرژی قابل ملاحظه ای تولید نمی کنند و برخی از آن ها بدون آن که وارد روندهای سوخت و سازی بدن شوند، دفع می شوند. میزان شیرینی این ترکیبات بالاست و می توان با مقادیر اندکی از آن ها، رژیم های غذایی کم کالری و در عین حال ذایقه پسندی برای افراد چاق ترتیب داد، به افراد دیابتی کمک کرد و دندان های سالم تری داشت. این ترکیبات که مواد غذایی و نوشیدنی های «بدون قند» را به ارمغان آورده اند، تحفه اتفاقات جالبی هستند

AWT IMAGE

ساخارین: این شیرین کننده سی صد برابر از ساکارز شیرین تر است و یک شیمیدان آلمانی به نام «کنستانتین فالبرگ» آن را کشف کرد. وی در سال ۱۸۷۹ در دانشگاه «جان هاپکینز» روی ترکیبات آلی کار می کرد. یک شب پس از بازگشتن از آزمایشگاه و هنگام صرف شام، متوجه مزه شیرین عجیبی در دستان خود شد. فالبرگ احتمال داد که آن مزه از ماده ای در آزمایشگاه سرچشمه می گیرد. صبح که به آزمایشگاه بازگشت به دقت روی میزها، قفسه ها و ظروف آزمایشگاه را وارسی کرد تا سرانجام به سرچشمه شیرینی پی برد. وی با تحقیقات بیشتر توانست ساختمان شیمیایی ماده شیرینی را تعیین کند که آن را ساخارین نامید و راه را برای تولید انبوه آن هموار کرد.

آسپارتام: این شیرین کننده، دویست از ساکارز برابر شیرین تر است و در سال ۱۹۶۵ «جیمز اشلاتر» آن را کشف کرد. او برای تولید دارویی برای درمان زخم معده تلاش می کرد. وقتی انگشت های خود را برای برداشتن آسان تر قطعه ای کاغذ به دهان برد، متوجه مزه شیرین جالبی شد. اشلاتر آن ماده را جداسازی و ساختمان شیمیایی آن را معلوم کرد. جالب است بدانید، این ماده بسیار شیرین از ترکیب کردن ماده بی مزه ای به نام «اسید آسپارتیک» و ماده تلخی به نام «فنیل آلانین» به دست می آید.

سیکلامات: این شیرین کننده، چهل برابر از ساکارز شیرین تر است و یک دانشجوی مقطع تحصیلات تکمیلی به نام «میشل اسودا» در سال ۱۹۳۷ آن را کشف کرد. او روی تولید ترکیب ضد دردی به نام «سدیم سیکلو هگزیل سولفامات» کار می کرد. روزی هنگام کار در آزمایشگاه مشغول سیگار کشیدن بود و برای لحظه ای سیگار را روی میز کارش قرار داد. وقتی بار دیگر سیگار را به دهان گرفت، متوجه مزه شیرین ته سیگار شد. بی درنگ همه ترکیباتی را که روی میز کارش بود، چشید تا سرانجام عامل شیرینی سیگارش را کشف کرد. وی آن را سیکلامات نام نهاد.

سوکرولوز: این شیرین کننده بیش از شش صد برابر از ساکارز شیرین تر است و آن را یک دانشجوی خارجی که به زبان انگلیسی تسلط کافی نداشت، در کالج سلطنتی انگلستان کشف کرد. وی در سال ۱۹۷۶ درخواست استادش مبنی بر بررسی ( Test ) یک قند کلردار را به غلط، چشیدن ( Taste ) آن ترکیب تعبیر کرد. او متوجه شد که آن ترکیب، شیرینی فوق العاده ای دارد و به این ترتیب شیرین کننده دیگری را به دسته شیرین کننده های مصنوعی افزود.

پتاسیم اسسولفام: این شیرین کننده، صد و سی بار از ساکارز شیرین تر است و در سال ۱۹۶۷ یک شیمیدان آلمانی به نام «کارل کلائوس» آن را کشف کرد. او مشغول بررسی چند ترکیب شیمیایی بود که برای برداشتن آسان تر قطعه ای کاغذ سرانگشت خود را به دهان برد و متوجه مزه شیرین جالبی شد.

در تمامی مواردی که ذکر شد، دانشمند در جست وجوی چیز دیگری است که تحفه اتفاق نصیب او می شود. این کشف های اتفاقی را در زبان انگلیسی Serendipity می گویند. شاید شما از طریق کارتون سرندیپیتی با این واژه آشنا شده باشید. این واژه در یک افسانه ایرانی به نام «سه شاهزاده سرندیب» ریشه دارد که بازیگران اصلی آن به طور اتفاقی، کشف های مهمی انجام می دهند. البته، همان طور که در داستان آمده، آنان از فراست و زیرکی فوق العاده ای برخوردار بوده اند. بنابراین، می توانیم نتیجه بگیریم که تحفه اتفاق، نصیب کسانی می شود که از هوش و فراست فوق العاده ای دارند. درست است که برداشتن قطعه ای کاغذ یا کشیدن سیگار به کشف های مهمی انجامیدند، اما زیرکی و پشتکار محققان نیز در این راه نقش مهمی داشته است. چنان که اغلب آنان برای پیدا کردن سرچشمه شیرینی تمام مواد موجود در آزمایشگاه یا حداقل روی میزکارشان را بررسی کردند. در حقیقت آنان کشف دوباره ای انجام دادند.

منبع: www.wfu.edu

  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


کد امنیتی را در کادر بنویسید >
::
دفعات مشاهده: 7118 بار   |   دفعات چاپ: 2443 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 248 بار   |   0 نظر
Persian site map - English site map - Created in 0.056 seconds with 947 queries by yektaweb 3503