Home Home Information Contact Site Map Library English Site
بخش‌های اصلی
صفحه‌ی اصلی
شاگردان دیروز
تاریخ علم
آزمایشگاه علوم
نام‌آوران ایران
جهان جانوران
دانش‌آموز نوآور
بدن انسان
پرسش‌های علوم
سرزمین من
آن‌چه پسندیده‌اید
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
آخرین مطالب بخش
:: چه چیزی دختران را دختر می‌سازد؟
:: یوسف ثبوتی: بنیان‌گذار نخستین رصدخانه‌ی پژوهشی ایران
:: ابوالقاسم غفاری: هموارکننده‌ی راه آپولو
:: هفت‌سین چیست؟
:: آشنایی با پزشکان و داروشناسان بزرگ
آخرین مطالب سایر بخش‌ها
:: نقش کتابخانه‌های دیجیتال چندرسانه‌ای در پیشرفت آموزش
:: ترویج علم با دانش‌نامه‌های الکترونیکی
:: کتاب‌های اخترشناسی و فضا منتشر شد
:: پژوهشگر تاریخ علم چه کار می کند؟
:: ریش دراز
:: بزمجه: یادگار دایناسورها
:: سرشت علم و جایگاه آن در استانداردهای آموزش علوم
:: سرگذشت کتاب مرجع در ایران
:: دو خدای بی‌مصرف
:: امیراعلم و بهداشت در ایران
:: مردی که تب زایمان جانش را گرفت ::

AWT IMAGE

در گذشته بسیاری از مادران، پس از به دنیا آوردن کودک، در پی تب شدیدی جان می‌باختند که به تب زایمان شناخته می‌شد. در این مادران، دمای بدن بسیار بالا می‌رفت و درد شدیدی بخش پایینی شکم را فرا می‌گرفت. سرانجام، بیماران به خاطر ناراحتی قلبی می‌مردند. این بیماری، اغلب مادرانی را مبتلا می‌ساخت که در بیمارستان زایمان می‌کردند. بیشتر پزشکان تصور می‌کردند"میاسما" یا هوای آلوده، باعث تب زایمان می‌شود

اما ایگناز فیلیپ سیمیل‌وایس(1865–1818)، پزشک مجارستانی، متوجه شد در بخشی که ماماها اداره می‌کردند، نسبت به بخشی که دانشجویان پزشکی آن را اداره می‌کردند، این بیماری کمتر دیده می‌شود. سیمیل‌وایس دریافت دانشجویان بی آن که دست‌های خود را بشویند، یکراست از سالن تشریح به بخش زایمان مراجعه می‌کردند. سیمیل‌وایس بر این باور بود که چیزهایی از سالن تشریح به مادرها منتقل می‌شود. او این چیزها را "جرثومه‌های فساد" می‌نامید. 

سیمیل‌وایس، از همه‌ی دانشجویان خواست دست‌های خود را با کلرید آهک بشویند، اما آنان به شدت اعتراض کردند. سرانجام پذیرفتند و با این کار شمار مادرانی که از تب زایمان می‌مردند، کاهش چشمگیری پیدا کرد. سیمیل‌وایس کتابی درباره‌ی تب زایمان نوشت، اما بسیاری از پزشکان نظریه‌ی او را درباره‌ی عفونت نپذیرفتند و پس از مرگش، پژوهشگران ثابت کردند که نظریه‌ی او درست است. 

در سال 1865 میلادی همان باکتری که باعث تب زایمان می‌شود، باعث مرگ سیمیل‌وایس شد. او در جریان کارهای پژوهشی‌اش دست خود را برید و از این راه با خون آلوده به بدنش وارد شد. کوشش پزشکان برای نجات جان او بی‌نتیجه ماند و زمان کوتاهی پس از آلودگی جان باخت.

منبع :

Royston Angela, 100 Greatest Medical Discoveries, Grolier Academic Reference, 1997

  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


کد امنیتی را در کادر بنویسید >
::
دفعات مشاهده: 5907 بار   |   دفعات چاپ: 1767 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 315 بار   |   0 نظر
Persian site map - English site map - Created in 0.054 seconds with 953 queries by yektaweb 3505