Home Home Information Contact Site Map Library English Site
بخش‌های اصلی
صفحه‌ی اصلی
شاگردان دیروز
تاریخ علم
آزمایشگاه علوم
نام‌آوران ایران
جهان جانوران
دانش‌آموز نوآور
بدن انسان
پرسش‌های علوم
سرزمین من
آن‌چه پسندیده‌اید
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
آخرین مطالب بخش
:: چه چیزی دختران را دختر می‌سازد؟
:: یوسف ثبوتی: بنیان‌گذار نخستین رصدخانه‌ی پژوهشی ایران
:: ابوالقاسم غفاری: هموارکننده‌ی راه آپولو
:: هفت‌سین چیست؟
:: آشنایی با پزشکان و داروشناسان بزرگ
آخرین مطالب سایر بخش‌ها
:: نقش کتابخانه‌های دیجیتال چندرسانه‌ای در پیشرفت آموزش
:: ترویج علم با دانش‌نامه‌های الکترونیکی
:: کتاب‌های اخترشناسی و فضا منتشر شد
:: پژوهشگر تاریخ علم چه کار می کند؟
:: ریش دراز
:: بزمجه: یادگار دایناسورها
:: سرشت علم و جایگاه آن در استانداردهای آموزش علوم
:: سرگذشت کتاب مرجع در ایران
:: دو خدای بی‌مصرف
:: امیراعلم و بهداشت در ایران
:: تصویرهای جادویی ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۸۵/۶/۱۵ | مترجم: آقاي حسن سالاری | 

کونراد رونتگن، فیزیکدان آلمانی،پرتوهای کاتدی را با گذر دادن جریان الکتریکی از لوله‌ی شیشه‌ای ویژه‌ای، مطالعه می‌کرد که به طور اتفاقی پرتو ناشناخته‌ای را کشف کرد. اگر چه لوله با مقوایی پوشیده شده بود، کاغذ آغشته به ماده‌ی فلورسانس، که به طور اتفاقی نزدیک لوله افتاده بود، هنگام گذر جریان الکتریکی می‌درخشید. چیزی سوای پرتوهای کاتدی باید از مقوا گذر می‌کرد و بر کاغذ عکاسی اثر می‌گذاشت. رونتگن آن پرتو ناشناخته را پرتو ایکس نامید.

رونتگن دریافت که پرتو ایکس از یک کتاب هزار صفحه‌ای، چوب و لاستیک می‌گذرد، اما نمی‌تواند از سرب گذر کند. او برای اطمینان بیش‌تر قطعه‌ی کوچکی از سرب را جلوی این پرتو نگه داشت. سایه‌ی قطعه‌ی سربی و سایه دستش با خط‌های اصلی استخوان‌هایش روی فیلم عکاسی ظاهر شد. او کشف خود را در 1895 میلادی در روزنامه‌ای گزارش کرد. آن روزنامه به خاطر انتشار این کشف مهم شهرت زیادی پیدا کرد.

پرتو ایکس در پزشکی کاربرد مهمی پیدا کرد. درآغاز از آن تنها برای مشاهده‌ی استخوان‌ها بهره می‌گرفتند. اما به کمک رنگ‌های ویژه ای که وارد اندام‌ها می‌شوند، مشاهده‌ی اندام‌ها دیگر نیز امکان پذیر شد. با این همه، برخی از مردم در آغاز به پرتو ایکس بدگمان بودند. آنان نگران بودند که مبادا فردی بتواند با کمک آن پرتوهای بی‌نام و نشان، زیر چشمی آنان را از زیر پوشاکشان ببیند. یک شرکت انگلیسی با تبلیغ " زیر پوش‌های ضد ایکس " توجه بسیاری را به خود جلب کرد.

آرام آرام بهره‌گیری از پرتو ایکس چنان معمول شد که در دهه‌ی 1990 میلادی حتی کفش‌فروشی‌ها برای بررسی اندازه بودن یک کفش هم از پرتو ایکس بهره می‌گرفتند و پزشکان برای بررسی وضعیت رشد و نمو بچه به مادران باردار پرتو ایکس می تابانیدند. سال ها طول کشید تا مردم فهمیدند تا جایی که امکان دارد باید از پرتو ایکس کم‌تر بهره بگیرند. از این رو، متخصصان عکسبرداری با پرتو ایکس، هنگام تهیه‌ی عکس از درون بدن پشت صفحه‌ای سربی جای می‌گیرند تا زیاد در معرض این پرتوهای آسیب‌رسان نباشند.

منبع :

Royston Angela, 100 Greatest Medical Discoveries, Grolier Academic Reference, 1997

  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


کد امنیتی را در کادر بنویسید >
::
دفعات مشاهده: 7369 بار   |   دفعات چاپ: 2295 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 293 بار   |   0 نظر
Persian site map - English site map - Created in 0.058 seconds with 953 queries by yektaweb 3506