Home Home Information Contact Site Map Library English Site
بخش‌های اصلی
صفحه‌ی اصلی
شاگردان دیروز
تاریخ علم
آزمایشگاه علوم
نام‌آوران ایران
جهان جانوران
دانش‌آموز نوآور
بدن انسان
پرسش‌های علوم
سرزمین من
آن‌چه پسندیده‌اید
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
آخرین مطالب بخش
:: چه چیزی دختران را دختر می‌سازد؟
:: یوسف ثبوتی: بنیان‌گذار نخستین رصدخانه‌ی پژوهشی ایران
:: ابوالقاسم غفاری: هموارکننده‌ی راه آپولو
:: هفت‌سین چیست؟
:: آشنایی با پزشکان و داروشناسان بزرگ
آخرین مطالب سایر بخش‌ها
:: نقش کتابخانه‌های دیجیتال چندرسانه‌ای در پیشرفت آموزش
:: ترویج علم با دانش‌نامه‌های الکترونیکی
:: کتاب‌های اخترشناسی و فضا منتشر شد
:: پژوهشگر تاریخ علم چه کار می کند؟
:: ریش دراز
:: بزمجه: یادگار دایناسورها
:: سرشت علم و جایگاه آن در استانداردهای آموزش علوم
:: سرگذشت کتاب مرجع در ایران
:: دو خدای بی‌مصرف
:: امیراعلم و بهداشت در ایران
:: تار نوازی عجیب ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۸۵/۶/۱۵ | مترجم: آقاي حسن سالاری | 

مغز انسان مرکز فرماندهی بدن است و آسیب دیدن آن به مفهوم آسیب دیدن همه‌ی بدن است. از این رو، از مغز به خوبی محافظت می‌شود. استخوان‌های محکم جمجمه، مغز را در بر گرفته‌اند و چون سپری آهنین از آن محافظت می‌کنند. اما جای گرفتن مغز در محفظه‌ای استخوانی می‌تواند چالش‌هایی را در پی داشته باشد، زیرا سپردن مغز نرم به دست استخوان سخت درست نیست. از این رو، استخوان و مغز به طور مستقیم با هم تماس ندارند. سه پرده از جنس بافت پیوندی مغز را در بر گرفته‌اند و فضای بین دو پرده را مایعی به نام مایع مغزی نخاعی پر می‌کند. مایع مغزی نخاعی و پرده های مغز حکم ضربه‌گیر را دارند و از تماس مستقیم مغز و جمجمه در اثر ضربه جلوگیری می‌کنند.

 با این همه، گاهی ضربه‌‌ها به اندازه‌ای محکم هستند که باعث آسیب به مغزی می‌شوند. در این حالت، ممکن است بینایی و گفتار شخص آسیب ببیند. گاهی ضربه چنان شدید است که باعث ترک خوردن جمجمه می‌شود. امروز با کمک دستگاه های کامپیوتری از مغز تصویربرداری می‌شود تا پزشک از وجود آسیب‌های احتمالی در مغز آگاه شود. اما در روزگاران گذشته تشخیص ضربه‌های مغزی به سادگی امکان‌پذیر نبود.

لانفرانک ایتالیایی پزشک و جراح ماهری بود که به بررسی آسیب‌های مغزی علاقه زیادی داشت و نخستین کسی بود که ضربه‌ی مغزی را به طور علمی توصیف کرد. هم‌چنین، روش جالبی را برای تشخیص شکستگی جمجمه پیشنهاد کرد. بر اساس پیشنهاد او جراح یا پزشک باید ضربه‌ی ملایمی به جمجمه بیمار وارد کند. اگر صدای برخاسته از جمجمه واضح بود (شبیه صدای زنگوله‌ای که هیچ گونه ترکی ندارد) جمجمه شکستگی ندارد. او روش بهتری نیز ابداع کرد. او نخ آغشته به مومی را به دندان بیمار می‌بست، آن را محکم می‌کشید و همانند سیم تار آن را با انگشت تکان می‌داد. بسته به این که جمجمه شکستگی داشت یا نه، نخ طنین متفاوتی پیدا می‌کرد. او از این راه می‌توانست به آسیب جمجمه پی ببرد.

منبع :

Royston Angela, 100 Greatest Medical Discoveries, Grolier Academic Reference, 1997

  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


کد امنیتی را در کادر بنویسید >
::
دفعات مشاهده: 4566 بار   |   دفعات چاپ: 2002 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 228 بار   |   0 نظر
Persian site map - English site map - Created in 0.056 seconds with 953 queries by yektaweb 3505