Home Home Information Contact Site Map Library English Site
بخش‌های اصلی
حرف الف::
حرف ب::
حرف پ::
حرف ت::
حرف ث::
حرف ج::
حرف چ::
حرف ح::
حرف خ::
حرف د::
حرف ذ::
حرف ر::
حرف ز::
حرف ژ::
حرف س::
حرف ش::
حرف ص::
حرف ض::
حرف ط::
حرف ظ::
حرف ع::
حرف غ::
حرف ف::
حرف ق::
حرف ک::
حرف گ::
حرف ل::
حرف م::
حرف ن::
حرف و::
حرف ه::
حرف ی::
صفحه اصلی::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
آخرین مطالب بخش
:: چرخه سوخت هسته‌ای
:: قربانی، ابوالقاسم
:: تقی‌زاده، حسن
:: ابرلن، شارل
:: علمی‌غروی، حمیده‌
آخرین مطالب سایر بخش‌ها
:: بیایید باکتری بخوریم
:: یخچال ایرانی، نوآوری ایرانی
:: ناسا پایین‌ترین دمای جهان را می‌آفریند
:: 9 نکته درباره بچه‌ها که ممکن است ندانید
:: جلوگیری از سرطان با غذاهای سبز
:: گرمای لپ‌تاپ بر قدرت باروری اثری ندارد
:: مجموعه‌ی 6 جلدی گفت‌وگو درباره‌ی انرژی منتشر شد
:: نقش کتابخانه‌های دیجیتال چندرسانه‌ای در پیشرفت آموزش
:: چه چیزی دختران را دختر می‌سازد؟
:: ترویج علم با دانش‌نامه‌های الکترونیکی
سالارکتاب
سالارکتاب
با کتاب‌های سالاری آشنا شوید
:: دیوار برلین ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۸۵/۱۱/۳ | نویسنده: آقاي سیروس غفاریان | 

  دیوار برلین دیواری بود که شهر برلین را از سال 1961 تا 1989 میلادی به دو بخش شرقی و غربی جدا کرده بود. آن دیوار که نماد جنگ سرد به شمار می‌رفت، در پاسخ به فرار نزدیک 5/2 میلیون نفر از آلمان شرقی به آلمان غربی بین 1949 تا 1961 ، به فرمان خروشچف ، دبیر اول حزب کمونیست و نخست وزیر اتحاد جماهیر شوروی ، ساخته شد. بر بالای آن دیوار بلند یتونی سیم خاردار کشیده شده بود و از برج‌های نگهبانی به شدن از آن نگهبانی می‌شد. دروازه‌های آن دیوار سرانجام در سال 1989 باز شد و چندی نگذشت که کشور آلمان بار دیگر یکپارچه شد.

  پرچم سرخ بر فراز برلین

  شهر برلین ، پایتخت رایش سوم ، در دوم ماه مه 1945 به دست نیروهای مارشال ژوکف سقوط کرد، در هشتم هم ا ن ماه مارشال کایتل سرفرماندهی ارتش آلمان در حضور مارشال ژوکف و نمایندگان ژنرال آیزنهاور و مونتگمری پیمان‌نامه‌ی تسلیم بدون قید و شرط آلمان را امضا کرد و در همان روز یک سرباز ارتش سرخ پرچم سرخ رنگ داس و چکش را بر فراز کاخ رایشتاک و قصر صدارت عظمی که جایگاه پیشین هیتلر بود نصب کردند .

  سپس، دولت ‌ های متفق ، شامل اتحاد جماهیر شوروی، ایالات متحده ‌ی آمریکا، فرانسه و انگلستان ، در جریان کنفرانس یالتا ، که به کنفرانس تقسیم جهان به ویژه آلمان مشهور شد، تصمیم گرفتند که آلمان را به دو بخش شرقی و غربی جدا کنند و حتی شهر برلین را نیز به دو بخش تقسیم کنند و در بخش غربی برلین نیروهای آمریکا، انگلیس و فرانسه و در بخش شرقی برلین ، نیروهای آلمان شرقی و اتحاد شوروی مستقر باشند .

  استالین در جریان کنفرانس یالتا و حتی پیش از آن در نشست پوتسدام که پس از سقوط برلین برگزار شد، اظهار داشت که برلین باید از وجود میلیتاریست ‌ های پروسی نژاد و فرزندان فردریک کبیر پاک شود و برای حفظ مرزهای شوروی و پشتیبانی از نژاد اسلاو ( پان اسلاویسم )، که استالین و روس ‌ ها خود را پشتیبان آن ‌ها می ‌ دانستند، در پیمان‌نامه‌های مربوط به تقسیم برلین تجدید نظر و شهر برلین فقط به آلمان شرقی واگذار شود .

  جنگ در پشت دیوار

  در ساعت شش بامداد روز 24 ژوئن 1948 ارتش سرخ ارتش شوروی به بهانه تعمیر پل ‌ های رود الب، رفت و آمد بزرگراه ‌ ها ، خطوط آهن و کانال ‌ های بین برلین و آلمان غربی را بست و به بیان دیگر شهر برلین را محاصره کردند. پس از محاصره شهر دولت ‌ های متفق غربی دالانی هوایی بین آلمان غربی و برلین غربی ایجاد کردند و از روز 28 ژوئن ۱۹۴۸ روزانه یک ‌ صد و پنجاه هواپیمای غول پیکر ترابری حامل مواد غذایی در فرودگاه تمپل هوف برلین فرود می ‌ آمد.

  در آن زمان ترومن ر ی یس جمهور آمریکا گفت که محاصره ‌ی روس ‌ ها در برلین، تلافی شکست طرفداران مسکو در یوگسلاوی و یونان است و ما همچنان در برابر روس‌ها پایدار خواهیم ماند. سرانجام، پایداری دولت ‌ های غرب ی و شکست محاصره ‌ی برلین از راه هوایی باعث شد که ارتش سرخ در 12 مه 1949 دست از محاصره ‌ی برلین بردارد . به‌ویژه که در همان زمان، روس ‌ ها با جریانی رو به رو شدند که انتظار آن را نداشتند ، زیرا در بخش برلین شرقی جوانان که از سختی معیشت به تنگ آمده بودند با چوب و سنگ به جنگ تانک ‌ های ارتش شوروی شتافتند و روس ‌ ها تظاهرات این جوانان را به خاک و خون کشیدند.

  با آن که روس ها از محاصره ‌ی برلین دست برداشت ند، ولی آتش زیر خاکستر همچنان وجود داشت. پس از مرگ استالین وقتی که خروشچف زمامدار شد ، با وجود هشدارهای جان فاستردالس ، وزیر خارجه ‌ی آمریکا ، به غرب اولتیماتوم داد که اتحاد شوروی همه‌ی مقررات مربوط به اداره ‌ی برلین شرقی را که بر پایه‌ی پیمان‌نامه‌ی پوتسدام با غرب امضا کرده است ، لغو و قرارداد صلح جداگانه ‌ ای با آلمان شرقی امضا خواهد کرد و در عوض بایستی دولت ‌ های غرب نیز نیروهای خود را از خاک برلین غربی بیرون ببرند .

  در زمانی که والتر اولبریخت( Walter Ulbricht ) ، دبیرکل حزب کمونیست آلمان شرقی و ر ی یس جمهور آن کشور بود و در آلمان غربی کنراد آدنائر ( Konrad Adenaver ) صدراعظم بود ، مردم آلمان شرقی از بخش شرقی برلین به برلین غربی فرار می ‌ کردند و هر روز شمار فراریان از قلب منطقه ‌ی کمونیستی آلمان شرقی به جهان آزاد بیشتر می ‌ شد . خروشچف ، دبیر اول حزب کمونیست و نخست وزیر اتحاد جماهیر شوروی سابق ، به اولبریخت دستور داد که در دو سوی دروازه ‌ی براندنبورگ دیوار بلند بتونی بر پا کند و در پیرامون آن، سیم ‌ های خاردار و موانعی ایجاد کند تا مردم آلمان شرقی نتوانند به آلمان غربی فرار کنند . همچنان که آن دیوار ساخته می ‌ شد، یکی از سربازان آلمان شرقی از بخش شرقی برلین به بخش غربی فرار کرد که عکاسان خبرگزاری های مختلف جهان از او عکسی گرفت ند و آن عکس به عنوان یکی از عکس ‌ های پرجنجال سال برگزیده شد.

  فرار از شرق به غرب

  پس از ساخته شدن دیوار و استقرار نیروها، هر روز شمار زیادی از مردم از آلمان شرقی به آلمان غربی فرار می‌کردند. فقط دو روز پیش از ساخته شدن دیوار 1500 نفر از شرق به غرب برلین فرار کردند. چرا که استانداردها زندگی در دو سو بسیار تفاوت داشت. افراد بسیاری هنگام گذشتن از دیوار جان خود را از دست دادند. از مه 1960 تا آغاز اوت 1961 سیل فراریان از برلین شرقی به برلین غربی به اندازه‌ای زیاد شد که خروشچف و اولبریخت رهبران شوروی و آلمان شرقی تصمیم به ساختن دیوار بتونی گرفتند.

  روز اول ماه مه 1960 بزرگترین تظاهرات در تاریخ برلین برپا شد و هفتصد و پنجاه هزار نفر در آن شرکت کردند و یک صدا آزادی شهر برلین را خواستار شدند و به روس ها اخطار کردند که نیروهای نظامی خود را از این شهر بیرون ببرند . کار به جایی رسید که در سوم و چهارم ژوئن 1961 ، کندی ، رییس جمهور آمریکا، و خروشچف ، رییس جمهور شوروی ، برای کاستن از چالش‌های بین شوروی و آمریکا در وین مذاکره کردند. اما فرستادن موشک ‌ های شوروی به کوبا ، قضیه را پیچیده ‌ تر کرد و کندی دستور محاصره ‌ی کوبا و حمله به کشتی ‌ های روسی حامل موشک به کوبا را صادر کرد.

  وضع برلین به اندازه‌ای بحرانی شد که در دوم نوامبر 1962 ، پنج روز پس از آن که خروشچف و کندی با تلفن قرمز که بین کرملین و کاخ سفید بود ، توافق کردند که اتحاد شوروی به کوبا موشک نفرستد، بین مسکو و واشینگتن تشنجات تا حدودی تخفیف یافت و خروشچف اعلام کرد که قرارداد صلح با آلمان شرقی به وقت دیگری موکول خواهد شد و همچنان نیروهای شوروی در برلین شرقی و نیروهای کشورهای غربی می ‌ توانند در برلین غربی بمانند.

  فراز و فرود ارتباط

  اتخاذ سیاست درهای باز بین دو بخش برلین که به دستور اولبریخت رهبر آلمان شرقی در اول دسامبر 1962 اعلام شد، رابطه دو آلمان را تا حدی بهبود بخشید به طوری که خانواده های آلمانی که به وسیله ایجاد این دیوار مدتی بود از دیدار اقوام خود محروم شده بودند توانستند در ماه های ژانویه هر سال بین دو منطقه برلین رفت و آمد کنند و با هم دیدار داشته باشند. حتی دولت ‌ های غرب با خروشچف توافق کردند که مسافرت بین دو آلمان به طور عادی انجام شود مشروط به این که موجب فرار از آلمان شرقی به غربی نشود.

  روش همزیستی مسالمت ‌ آمیز که خروشچف در همه مسائل با غرب به ویژه برلین ، در پیش گرفت باعث شد که در اکتبر 1964 ، در نشست پرزیدیوم که مرکب از دفتر سیاسی حزب به ریاست سوسلف و لئونید برژنف بود، خروشچف را به خاطر عقب نشینی در برابر غرب از همه‌ی سمت ‌ ها برکنار کرد ند و برژنف قدرت مطلق کرملین شد. او بارها گفته بود که درباره ‌ی همه چیز می توان با غرب سخن کرد مگر وحدت آلمان و برداشتن دیوار برلین.

    باز شدن دیوار

  مرگ برژنف در 10 نوامبر 1982 و سپس روی کار آمدن یوری آندروپوف و کنستانتین چرنینکو و مرگ زودرس آن‌ها همه چیز را تغییر داد به طوری که در 10 مارس 1985 گورباچف که یک نیروی حزبی جوان و پرانرژی و با سیاست پروسترویکا و گلاسنوست بود روی کار آمد و همه‌ی نیروهای سنت‌گرای حزبی را که یادگار دوران استالین بودند برکنار کرد و خواهان آشتی با غرب شد.

  گورباچف در 6 ژوئیه 1989 ، تز خانه مشترک اروپایی را مطرح ساخت . سرانجام در 9 نوامبر 1989 دیوار برلین را که مردم یک ملت را از هم جدا کرده بود، ویران کرد ند . در سراسر آلمان به ویژه در برلین مردم در جشن و پایکوبی شرکت کردند . گورباچف در 12 سپتامبر 1990 اصل وحدت آلمان را پذیرفت و دو کشور آلمان شرقی و غربی در 3 اکتبر 1990 پس از 45 سال وحدت خود را بازیافتند.

  گاهشمار دیوار برلین

   1945 ، ارتش شوروی وارد برلین شد و شهر به دو بخش شرقی و غربی تقسیم شد. نیروهای شوروری در بخش

  شرقی ونیروهای آمریکا، انگلیس و فرانسه در بخش غربی مستقر شدند.  

  1949 ، نیروهای شوروی راه‌های ورود به برلین غربی را بستند. کشورهای غربی از راه هوایی به بخش غربی کمک

  رسانی کردند.  

  1949 ، جمهوری فدرال آلمان(آلمان غربی) در 12 مه و جمهوری دموکراتیک(آلمان شرقی) در در 24 مه

  بنیان‌گذاری شد.  

  1953 ، کارگران ساختمانی به دلیل شرایط سخت کاری اعتصاب کردند. نیروهای شوروی آن‌ها را سرکوب کردند.

  1961 ، مرز بین شرق و غرب برلین بسته شد. سربازان کار ساختن دیوار را آغاز کردند. سیم‌های خاردار کار

  گذاشته شد. برج‌های دیدبانی ساخته شد. در این شال، 200 نفر در جریان فرار از شرق به غرب کشته شدند.  

  1963 ، جان اف.کندی، رییس جمهور ایالات متحده‌ی آمریکا، از دیوار دیدن کرد. او خودش را یک برلینی خواند و قول

  داد از مردم برلین غربی پشتیبانی کند.  

  1973 ، آلمان شرقی و غربی روابط سیاسی رسمی برقرار کردند.

  1978 ، رونالد ریگان، رییس جمهور آمریکا، از برلین دیدن کرد و از میخاییل گورباچف خواست که دیوار را ویران کند.

  1989 ، دولت مجارستان مرز خود را با اتریش باز کرد. هزاران از آلمان شرقی فرار کردند و به آلمان غربی رفتند.  

  1989 (4 نوامبر)، نزدیک یک میلیون نفر در میدان اصلی آلمان شرقی برای دموکراسی گردهم آمدند. پس از چند روز،

  دولت آلمان شرقی از قدرت کناره‌گیری کرد.  

  1989 (9 نوامبر)، هزاران نفر از آلمان شرقی به سوی مرز رفتند و خواستار آن شدند که از مرز بگذرند. مردم کار

  ویران کردن دیوار را آغاز کردند.

  1990 (3 اکتبر)، آلمان شرقی و غربی به هم پیوستند.


  منبع:
1. فونتن، آندره. تاریخ جنگ سرد . ترجمه ‌ی عبدالرضا هوشنگ مهدوی . نشر نو، تهران، 1364
2. پیرن، ژاک، جریان ‌ های بزرگ تاریخ معاصر . ترجمه ‌ی رضا مشایخی . انتشارات ابن سینا، تهران، 1340
3. صنعوی، قاسم. گاهشماری اروپای شرقی . انتشارات وزارت خارجه، تهران، 1371

4. تقی‌زاد، قباد. آلمان در نیم قرن اخیر . شرکت افست، تهران 1344  


حق هر گونه نشر کاغذی و الکترونیک این مقاله، برای جزیره‌ی دانش محفوظ است.

این مقاله هنوز در دست نگارش است 

درباره نویسنده:

آقاي سیروس غفاریان، متولد 1322 قمصر کاشان، نویسنده و پژوهشگر  تاریخ است. تا کنون بیش از هزار مقاله از ایشان در نشریه های مختلف به چاپ رسیده است و 5 اثر تالیفی دارند. ایشان سال های زیادی عضو گروه درسی تاریخ سازمان پژوهش و برنامه ریزی درسی بوده اند. با آقاي غفاريان بيش‌تر آشنا شويد ...

دفعات مشاهده: 9527 بار   |   دفعات چاپ: 2567 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 316 بار   |   0 نظر

CAPTCHA
   
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ ارسال به دوستان ارسال به دوستان
Encyclopedia
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 60 queries by YEKTAWEB 3953