Home Home Information Contact Site Map Library English Site
بخش‌های اصلی
حرف الف::
حرف ب::
حرف پ::
حرف ت::
حرف ث::
حرف ج::
حرف چ::
حرف ح::
حرف خ::
حرف د::
حرف ذ::
حرف ر::
حرف ز::
حرف ژ::
حرف س::
حرف ش::
حرف ص::
حرف ض::
حرف ط::
حرف ظ::
حرف ع::
حرف غ::
حرف ف::
حرف ق::
حرف ک::
حرف گ::
حرف ل::
حرف م::
حرف ن::
حرف و::
حرف ه::
حرف ی::
صفحه اصلی::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
آخرین مطالب بخش
:: چرخه سوخت هسته‌ای
:: قربانی، ابوالقاسم
:: تقی‌زاده، حسن
:: ابرلن، شارل
:: علمی‌غروی، حمیده‌
آخرین مطالب سایر بخش‌ها
:: بیایید باکتری بخوریم
:: یخچال ایرانی، نوآوری ایرانی
:: ناسا پایین‌ترین دمای جهان را می‌آفریند
:: 9 نکته درباره بچه‌ها که ممکن است ندانید
:: جلوگیری از سرطان با غذاهای سبز
:: گرمای لپ‌تاپ بر قدرت باروری اثری ندارد
:: مجموعه‌ی 6 جلدی گفت‌وگو درباره‌ی انرژی منتشر شد
:: نقش کتابخانه‌های دیجیتال چندرسانه‌ای در پیشرفت آموزش
:: چه چیزی دختران را دختر می‌سازد؟
:: ترویج علم با دانش‌نامه‌های الکترونیکی
سالارکتاب
سالارکتاب
با کتاب‌های سالاری آشنا شوید
:: مالزی ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۸۵/۱۰/۲۶ | نویسنده: آقاي سیروس غفاریان | 

  مالزی کشوری جزیره‌ای در جنوب شرقی آسیاست که دریای چین آن را به دو بخش تقسیم کرده است. این کشور زمانی از مستعمره‌های هلند و انگلستان بود تا این که در 31 اوت (9 شهریور) 1957 در اثر کوشش‌های خستگی‌ناپذیر تنکوعبدالرحمان، به استقلال کامل دست یافت. با روی کارآمدن دکتر مهاتیر محمد به اوج شکوفایی اقتصادی رسید. درآمد این کشور از صنعت، خدمات و جهانگردی به دست می‌آید. مردم این کشور از نزدیک 2 هزار سال پیش از چین به این کشور آمدند و بیشتر آنان مسلمان هستند.


AWT IMAGE

  نیم‌نگاه

  موقعیت: جنوب شرق آسیا، بخشی از این کشور

   با تایلند هم‌مرز است و بخش دیگر آن با اندونزی و برونئی.

  مختصات جغرافیایی: 30 2 شمالی ، 30 112 شرقی

  مساحت: 329750 کیلومتر مربع( 328550 کیلومتر مربع خشکی

  و 1200 کیلومتر مربع آبی)

  مرز: 2669 کیلومتر( 381 کیلومتر با برونئی، 1782 کیلومتر با اندونزی، 504 کیلومتر با تایلند)

  آب و هوا: استوایی و موسمی

  بلندترین نقطه: کینابالوا با 4100 متر

  پست‌ترین نقطه: اقیانوس هند

  جمعیت: 24385858 (برآورد 2006)

  دین: اسلام، بودایی، هندو، سیک، شمنیسم

  زبان‌ها: مالایی(رسمی)، انگلیسی، چینی، تامیل

  حکومت: سلطنت مشروطه

  نخست‌وزیر: احمد بداوی

  پایتخت: کوالالامپور

  منابع طبیعی: چوب، اندکی نفت و گاز

  صنعت: تولید و فرآوری لاستیک و روغن نخل، صنایع کوچک، الکترونیک، تولید الوار، اندکی معدن و نفت

  محصولات کشاورزی: لاستیک، روغن نخل، نارگیل، برنج، الوار، کاکائو، فلفل

  تولید ناخالص ملی: 287 میلیارد دلار(برآورد 2005)

  پول: رینگیت

  دامنه‌ی اینترنتی: my.

  پیش‌شماره‌: 60+


  جغرافیای مالزی

  مالزی یک کشور دو بخشی است که دریای چین جنوبی بین آن دو قرار دارد. این دو بخش نزدیک 650 کیلومتر با هم فاصله دارند، اما آب و هوای آن دو بسیار شبیه هم است. آب و هوای این کشور از نوع استوایی و بسیار گرم، مرطوب و بارانی است. مانداب‌ها، جنگل‌های بارانی و ساحل ماسه‌ای فراوانی دارد. کوه کینابالو با بلندی 4100 متر، بلندترین نقطه در آسیای جنوب شرقی است. لاکپشت‌های بسیار بزرگ و گونه‌های زیبای ارکیده از جانداران شاخص این کشور هستند. درختان کائوچوی بسیاری در جنگل‌های این کشور وجود دارد که مردم شیره‌های آن‌ها را برداشت می‌کنند. کاکائو، آناناس و الوار از دیگر فراورده‌های طبیعی این کشور است که صادر می‌شود.

  مردم مالزی

  مردم مالزی از نژاد ماله هستند که بخشی از نژاد خاکستری را تشکیل می دهند که در اثر مخلوط شدن با نژاد زرد در طول تاریخ با چشمانی مورب و صورتی گندمگون مایل به تیره، نمایانگر اختلاط نژادی با مردم سیلان، هند و چین است. بخشی از مردم مالزی با مائوری‌های ساکن جزیر ه‌های اقیانوسیه نیز مخلوط شده‌اند. برخی از تاریخ‌نگاران این نژاد را که بیشتر در جزیره‌های اقیانوسیه تا اندونزی و مالزی زندگی می‌کنند، نگریتو (سیاهگونه) نیز می‌گویند که بر اثر اختلاط بسیار با نژاد زرد، رنگ پوست آنان بین زرد و خاکستری است.

  در سده‌ی نخست پیش از میلاد، مردمان کامبوجی و سپس تای‌ها، نیاکان تایلندی‌ها، به این سرزمین وارد شدند. بر اثر مهاجرت هندی‌ها و سیلانی‌ها به این منطقه در سده‌ی دوم پیش از میلاد، آیین‌های بودایی و هندو در این سرزمین رواج یافت. سپس، از سده‌ی سیزدهم میلادی بر اثر مسافرت بازرگانان مسلمان از مناطق عربی و به ویژه جنوب ایران، دین اسلام بین مردمان مالزی گسترش یافت و در سال 1414 یکی از حاکمان مالایا به نام "یارامسوارا " دین اسلام را پذیرفت و خود را محمد اسکندرشاه نامید. بنابراین، اسلام در سراسر منطقه گسترش یافت.

  بیگانگان در مالزی

  در آغاز سده‌ی شانزدهم میلادی، جنوب شرقی آسیا جولانگاه استعمارگران انگلیسی، هلندی و پرتغالی شد. در 1511 آلبوکرک دریانورد پرتغالی در سواحل مالایا پایگاه‌های دریایی ساخت. در 1595، هلندی‌ها بخشی دیگری از مالایا را گرفتند. پس از آن که کمپانی انگلیسی هند شرقی در 1593 در کشور هند نفوذ کرد، کشتی‌‌های انگلیسی برای ایجاد تجارتخانه و بستن قراردادهای تجاری وارد این منطقه شدند و پس از آن که پرتغالی‌ها را از خلیج فارس بیرون کردند، توانستند که مناطق اندونزی و مالزی را بین خود و هلند تقسیم کنند. از این رو، در 1619 هلندی‌ها شهر جاکارتا را در اندونزی اشغال کردند و سپس انگلیسی‌ها مالزی و جزایر پیرامون آن را به اشغال خویش درآوردند و در 1895 همه‌ی مناطقی را که هم اکنون مالزی گفته می شود، زیر سلطه خویش بردند.

  در جریان جنگ جهانی دوم، دولت ژاپن برای تهیه‌ی مواد اولیه برای کارخانه‌های خود به اندونزی و مالزی یورش برد و با شکست دادن نیروهای انگلیسی در 15 فوریه 1942 ژاپنی‌ها همه‌ی مالزی و جزیره‌های اندونزی را اشغال کردند. پس از شکست ژاپن در 1945 انگلستان بار دیگر این کشور را اشغال کرد. در آن زمان، سلطان‌‌های مناطق مختلف در کارهای داخلی استقلال داشتند، ولی در سیاست خارجی و برنامه‌ها وسیاست‌های اقتصادی پیرو انگلستان بودند و بیشتر منابع زیرزمینی و کشاورزی مالزی را شرکت‌های انگلیسی به کشورهای جهان صادر می‌کردند.

  در راه استقلال

  پس از پایان جنگ جهانی دوم در اول آوریل 1964 ایالت‌های خودمختار شبه جزیره‌ی مالایا اتحادیه‌ای تشکیل دادند که اتحادیه‌ی مالایا نام گرفت. دولت انگلستان که از 1895 بر این منطقه تسلط کامل داشت، با تشکیل این اتحادیه‌ موافقت کرد. این اتحادیه در اول فوریه 1964 به فدراسیون مالایا تبدیل شد. در پی گفت و گوهای مفصلی که اتحادیه‌ی ملی مالایا بین فعالان سیاسی مالایا به ویژه حزب آمنو به برقرار کرد، موافقت‌نامه‌ای امضا شد که برپایه‌ی آن فدراسیون مالایا در 21 اوت 1957 به صورت یکی از کشورهای مشترک‌ المنافع به استقلال رسید و در 17 سپتامبر 1957 به عضویت سازمان ملل متحد درآمد. در 16 سپتامبر 1963 از فدراسیون مالایا و بندر سنگاپور واقع در منتهی‌ الیه شبه جزیره ‌ی مالایا و دو ایالت صباح و ساراواک واقع در شبه جزیره برنئو ، کشور جدیدی به نام فدراسیون مالزی به وجود آوردند. بندر سنگاپور در 16 اوت 1965 از آن اتحادیه‌ بیرون رفت و به استقلال رسید. اما فدراسیون مالزی همچنان به حیات سیاسی خود ادامه داد.

  تنگه‌ی مالاکا از نظر استراتژیک به اندازه‌ای اهمیت دارد که هنگام استقلال مالزی، دکتر احمد سوکارنو رئیس‌جمهور اندونزی تهدید کرد که این تنگه را به روی مالزی خواهد بست. سوکارنو بر پایه‌ی برخی سندهای تاریخی بیان کرد که حاکمان جزیره سوماترا بر شبه جزیره‌ی مالزی در روزگاران باستان فرمان می‌راندند و به دادن استقلال به مالزی از جانب انگلستان اعتراض کرد و خواهان پیوستن مالزی به اندونزی شد. هنگامی که در سازمان ملل متحد با این خواسته‌ی اندونزی مخالفت شد، دکتر سوکارنو در 7 ژانویه ۱۹۶۵ دستور داد که نماینده‌ی این کشور در سازمان ملل آن سازمان را ترک کند. اندونزی به طور کلی از سازمان ملل بیرون رفت تا آن که پس از به قدرت رسیدن ژنرال سوهارتو در 1966 اندونزی بار دیگر ا به عضویت سازمان ملل متحد درآمد.

  در جریان اختلافات شدید بین اندونزی به رهبری سو کارنو و کشور تازه استقلال یافته‌ی مالزی که در آن هنگام تنکوعبدالرحمان نخست وزیر آن بود، دکتر احمد سوکارنو به ارتش این کشور برای اشغال خاک مالزی دستور آماده باش داد. اما سیاست صلح جویانه و روش همزیستی مسالمت آمیز تنکوعبدالرحمان که بارها اعلام کرد حاضر است در هر زمان و در هر جا، حتی در جاکارتا با دکتر سوکارنو دیدار و گفت و گو کند، گام بزرگی در راه تشنج‌زدایی بین اندونزی و مالزی برداشته شد. علت طمع ورزی اندونزی به مالزی ثروتی است که از نظر کشاورزی و معدنی در این کشور وجود دارد.

  نظام حکومتی

  مالزی کشوری پادشاهی است که نظام پارلمانی و دو مجلس قانونگذاری دارد. مالزی تنها کشوری است که در آن بر پایه‌ی قانون اساسی، هر پنج سال یک بار مجمع حکمرانان و پادشاهان موروثی ایالات مختلف شبه جزیره‌ی مالایا تشکیل می‌شود و سلطان‌های ایالت‌های مختلف از میان خود یک نفر را برای مقام پادشاهی کل کشور برای پنج سال انتخاب می‌کنند. پادشاه جنبه‌ی تشریفاتی دارد و اختیار ات اندکی دارد و در واقع نخست وزیر دارای اختیارات گسترده و نزد پارلمان مسئول است. بنابراین، کشور مالزی را می‌توان از نظر حکومت، در میان کشورهای جهان بی‌مانند دانست، زیرا نظام پادشاهی انتخابی با نظارت پارلمان و نخست وزیر برای پنج سال را می‌توان در حکم یک جمهوری دانست که فقط نام آن پادشاهی است.

  نخست‌وزیران

  تنکوعبدالرحمن که در واقع ایجادکننده استقلال مالزی است، پس از استقلال این کشور کوشید که در کابینه‌هایی که تشکیل داد، تکنوکراسی را با بوروکراسی درهم آمیزد. بدین معنی که متخصصان مختلف را در کادر هیات وزیران کشور برگزید. او که ایجادکننده حزب آمنو (UMNO) بود در مکتب خویش افرادی چون تون عبدالرزاق، داتوک حسین بن عون و سرانجام دکتر ماهاتیر محمد، معمار بزرگ اقتصاد مالزی، را تربیت کرد. تنکو عبدالرحمن در 67 سالگی در 22 دسامبر 1970 استعفا کرد و پس از او تون عبدالرزاق ، که سال‌ها معاون و مشاور تنکوعبدالرحمان بود، به نخست‌ وزیری رسید.

  تون عبدالرزاق، که اقتصاددان ورزیده‌ای بود، در زمان صدارت خویش، چند وزارتخانه را به خوبی اداره می‌کرد. محافل سیاسی معتقد بودند که تون عبدالرزاق تنها نخست‌وزیری است که درازترین دوره‌ی کارآموزی را گذرانیده است. زیرا فقط در دوره‌ی زمامداری دوستش تنکوعبدالرحمان برای 15 سال وزارتخانه‌های فرهنگ و دفاع را نیز اداره کرده بود. او  پیش از استقلال مالزی، یعنی از 1952 که مالزی زیر نظر انگلیسی‌ها قرار داشت، مسئولیت‌های مختلف را پذیرفته بود و در 15 ژانویه 1976 در سن 54 سالگی به علت یک بیماری درمان‌ناپذیر در یکی از بیمارستان‌های لندن درگذشت.

  پس از درگذشت تون عبدالرزاق، قائم مقام او یعنی داتوک حسین بن عون در لندن در مصاحبه‌ای گفت که:" عبدالرزاق بر اثر سرطان خون و مغز استخوان درگذشته و من از فردا عهده‌دار وظایف او خواهم بود." او در 26 ژانویه 1976 در شهرکوالالامپور ، پایتخت مالزی، در حضور نمایندگان دو مجلس سوگند یاد کرد و به طور رسمی نخست‌وزیر کشور شد. او 14 سال نخست وزیر بود و راه پیشرفت کشور مالزی را هموار کرد و زمینه را برای انتخاب دکتر ماهاتیرمحمد فراهم کرد.

  معمار اقتصاد مالزی

  پس از داتوک حسین بن عون، دکتر داتوک سری ماهاتیر محمد در 20 ژوئیه 1981 به نخست وزیری رسید. ماهاتیر محمد متولد 20 دسامبر 1925 و فارغ التحصیل از دانشگاه مالایا در رشته پزشکی است. او فعالیت سیاسی خود را با عضویت در اتحادیه‌ی ملی مالایا آمنو آغاز کرد و مدت‌ها وزیر آموزش و پرورش بود. سپس به وزارت بازرگانی، صنعت و دفاع رسید. مدتی نیز مسئول تهیه‌ی مواد غذایی مالایا بود. او معاون نخست وزیر در زمان داتوک حسین بن عون بود.

  دکتر ماهاتیرمحمد در ۱۹۸۳ قانون اساسی را به سود پیشرفت دموکراسی در کشور تغییر داد و  پادشاه را که مقامی تشریفاتی بود، تشریفاتی‌تر کرد، به طوری که انحلال مجلس بدون اجازه‌ی نخست‌وزیر امکان‌پذیر نگردید. او با سیاست نگاه به شرق با کشورهای شوروی و اروپای شرقی، ژاپن، کره‌ی جنوبی و چین کمونیست رابطه‌ی دوستانه‌ای برقرار کرد. او سیاست اقتصادی تون عبدالرزاق را پی گرفت و توانست لقب "گربه‌های آسیا" را که برای کشورهای شرق آسیا به کار می ‌ رفت ، به "ببرهای آسیا" تبدیل کرد.

  در سپتامبر 1999 به دلیل آن که معاونش، انور ابراهیم، به اتهام فساد مالی و اخلاقی به شش سال زندان محکوم شد، بحرانی فزاینده‌ کشور را فرا گرفت، به طوری که ماهاتیرمحمد با توجه به اختیاراتی که در مورد انحلال پارلمان داشت به پادشاه تکلیف کرد که پارلمان را منحل کند. با این حال، در انتخابات 29 نوامبر 1999 حزب دکتر ماهاتیر محمد، یعنی حزب آمنو، به پیروزی رسید و بار دیگر دکتر ماهاتیر محمد نخست وزیر شد. او پس از 25 سال وزارت و نخست وزیری در سن 78 سالگی داوطلبانه در نوامبر 2003 خود را بازنشسته کرد و با آن که از محبوبیت او کاسته نشده بود، اظهار داشت که باید نیروی جوان‌تری مملکت را اداره کند. سرانجام، در دوم نوامبر 2003 احمد بداوی به نخست‌وزیری رسید. مالزی به کمک ماهاتیرمحمد پس از هندوستان دارای بهترین دموکراسی در شرق آسیا شده و از نظر اقتصادی بسیار شکوفا است.

  منبع:
1. اطلس جامع گیتاشناسی، موسسه گیتاشناسی

  2. مالزی، انتشارات دفتر مطالعات سیاسی وزارت امور خارجه

  3. گیتاشناسی کشورها، موسسه گیتاشناسی تهران، 1362

  4. پیرن، ژاک. جریان‌های بزرگ تاریخ معاصر . ترجمه ‌ی رضا مشایخی . ابن سینا، تهران، 1341

  5. غفاریان، سیروس. حکومت‌گران کشورهای اسلامی . انتشارات مدرسه، تهران ، 1380


پیوند بیرونی

1. پایگاه رسمی دولت مالزی

2. نقشه‌ی مالزی

3. گشت و گذار در مالزی

4. آشنایی با نظام آموزشی مالزی

5. آشنایی با سیاست‌های فرهنگی مالزی


حق هر گونه نشر کاغذی و الکترونیک این مقاله، برای جزیره‌ی دانش محفوظ است.

این مقاله هنوز در دست نگارش است

درباره نویسنده:

آقاي سیروس غفاریان، متولد 1322 قمصر کاشان، نویسنده و پژوهشگر  تاریخ است. تا کنون بیش از هزار مقاله از ایشان در نشریه های مختلف به چاپ رسیده است و 5 اثر تالیفی دارند. ایشان سال های زیادی عضو گروه درسی تاریخ سازمان پژوهش و برنامه ریزی درسی بوده اند. با آقاي غفاريان بيش‌تر آشنا شويد ...

دفعات مشاهده: 12587 بار   |   دفعات چاپ: 4381 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 368 بار   |   0 نظر

CAPTCHA
   
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ ارسال به دوستان ارسال به دوستان
Encyclopedia
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 60 queries by YEKTAWEB 3977