Home Home Information Contact Site Map Library English Site
بخش‌های اصلی
صفحه‌ی اصلی::
آموزش علوم::
آموزش ریاضی::
آموزش جغرافیا::
آموزگار حرفه‌ای::
کتاب آموزگار::
تجربه‌های سبز::
آموزش زیست‌شناسی::
یادداشت‌های آموزشی::
پسند شما::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
آخرین مطالب بخش
:: سرشت علم و جایگاه آن در استانداردهای آموزش علوم
:: چرا تاریخ علم مهم است؟
:: تو باید جای من باشی
:: چگونه کلاس درس را اداره کنیم
:: آموزش علوم با نقاشی
:: طبیعت در شهر، شهر در طبیعت
:: شاهزاده‌ی عوضی
آخرین مطالب سایر بخش‌ها
:: بیایید باکتری بخوریم
:: یخچال ایرانی، نوآوری ایرانی
:: چرخه سوخت هسته‌ای
:: ناسا پایین‌ترین دمای جهان را می‌آفریند
:: 9 نکته درباره بچه‌ها که ممکن است ندانید
:: جلوگیری از سرطان با غذاهای سبز
:: گرمای لپ‌تاپ بر قدرت باروری اثری ندارد
:: مجموعه‌ی 6 جلدی گفت‌وگو درباره‌ی انرژی منتشر شد
:: نقش کتابخانه‌های دیجیتال چندرسانه‌ای در پیشرفت آموزش
:: چه چیزی دختران را دختر می‌سازد؟
سالارکتاب
سالارکتاب
با کتاب‌های سالاری آشنا شوید

ghatreh_in_jazireh

:: کلاس درس خوب از زبان دانش‌آموزان ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۸۵/۹/۱۹ | نویسنده: آقاي محبت‌الله همتي | 

  دانش‌آموزان درباره‌ی موضوع‌های گوناگون چگونه فکر می‌کنند؟ این فکرها و اندیشه‌ها بر فعالیت‌های مدرسه و معلم چه تأثیری می‌گذارد؟ چگونه می‌توان از باورها و نظر‌های دانش‌آموزان آگاه شد و از آن‌ها در فرآیند برنامه‌ریزی آموزشی بهره گرفت؟ آیا تا به حال درباره‌ی دیدگاه‌های دانش‌آموزان در موضوع‌های گوناگون آموزشی و پرورشی پژوهشی شده و نتیجه‌ی آن‌ها در اختیار آموزگاران کشور قرار گرفته است؟ از اندیشه‌های دوازده میلیون دانش‌آموز ابتدایی چه چیزی در دست ماست تا بتوانیم از آن‌ها بهره بگیریم، آن‌ها را تجزیه و تحلیل کنیم و بر اساس آن‌ها سخن بگوییم و آن‌ها را به کار بندیم؟ بی‌گمان بسیاری از راهبردهای آموزشی و پرورشی سودمند و کارآمد را از لابه‌لای اندیشه‌های دانش‌آموزان می‌توان بیرون کشید و به کار گرفت.

  خوشبختانه معلم بودن و زمانی نیز سردبیر مجله‌ی رشد آموزش ابتدایی بودن فرصتی فراهم کرد تا از نظرهای دانش‌آموزان پیرامون کارهای آموزشی معلمان و کلاس درس بیش‌تر آگاه شوم. پا به هر خانه‌ای که می‌گذاشتم، بچه‌ها فوری دورم را می‌گرفتند و شروع می‌کردند از درس و مدرسه و معلم و از همه جا حرف زدن. من هم به لطف این نعمت، فکر می‌کنم بین بچه‌های فامیل و آشنا آدم محبوبی باشم. به خاطر سردبیری مجله نیز نامه‌هایی از دانش‌آموزان دریافت می‌کردم و در سفرهای استانی نیز با برخی از آن‌ها به گفت و گو می‌نشستم. خوشبختانه از آن نشست‌ها و گفت و گوها نیز بی‌نصیب نمی‌ماندم و بهره‌ی خودم را می‌بردم. از جمله‌ی این بهره‌ها، پیدا کردن موضوع‌هایی است که گاهی ازآن‌ها در یادداشت‌ها و نوشته‌های خود بهره ‌می‌گیرم. برای نمونه، در این‌جا توصیف چند دانش‌آموز را از کلاس درس و روش آموزشی معلمان گردآورده‌ام که امید است آموزنده باشد.

  1. نمونه‌ی اول مقایسه‌ی دو شویه‌ی تکلیف از زبان دو دانش‌آاموز است:

  " من یک دانش‌آموز کلاس پنجم هستم. من در یک مدرسه‌ی منطقه‌ی 11 درس می‌خوانم. من از روش معلم خود ناراضی هستم. روش معلم من طوری است که من به وقت استراحت خود نمی‌رسم. من نمی‌دانم شاید شاگردان دیگر هم از روش این معلم ناراضی باشند. من از این معلم خواهش می‌کنم که روش خود را تغییر دهد. روش این معلم این طور است که تکالیف زیادی به شاگردان می‌گوید."

  اما خوب است تکلیفی را که یک معلم خوش‌ذوق از بچه‌ها خواسته است، از زبان دانش‌آموز دیگری بخوانید:

  " من روز دوشنبه همراه آموزگار خود و بچه‌های کلاس به دارآباد رفتیم. ما در آن جا یک شیر درنده دیدیم که خوابیده بود و یک آکواریوم ماهی دیدیم. یک ماهی هم به نام لجن‌خوار را که لجن‌های شیشه را می‌گرفت و ماهی‌های دیگر هم در آن جا بود. در حوض بزرگ و پر آب اردک‌های زیبایی در حال شنا بودند. لاک‌پشتی هم از داخل آب بیرون می‌آمد. و من با دیدن حیوان‌های مختلف و زیبا،‌ به قدرت خدا پی بردم. نزدیک ظهر ما مشغول خوردن ماست، پنیر، کره و نیمروی خوشمزه‌ای شدیم. آن روز به من خیلی خوش گذشت و آن روز خوب را فراموش نمی‌کنم."

  کدام یک برای بچه‌ها دلچسب است و به آن بیش‌تر علاقه‌ دارند؟ کدام یک حس کنجکاوی آن‌ها را برمی‌انگیزد؟کدام یک قدرت تخیل آن‌ها را پرورش می‌دهد؟ کدام یک شوق‌انگیز است؟ و سرانجام، "زندگی" در کدام یک از نوشته‌ها حس می‌شود؟

  2. نمونه‌ی دوم بیان شیوه‌ی درست آزمایش از زبان یک دانش‌آموز است:

  " من آزمایشی را دوست دارم که ندانم آخرش چی می‌شود و خودم آن را کشف کنم و بفهمم. وقتی خانم در کلاس درس می‌دهد و در آخر می‌گوید بچه‌ها چون وقت نداریم آزمایش را در خانه انجام دهید، من آن‌را دوست ندارم. چون مثل فیلم‌هایی است که آدم می‌داند آخرش چی می‌شود و هیچ کیف ندارد. من اگر معلم بشوم، می‌گذارم اول بچه‌ها آزمایش کنند و خودشان ببینند چی می‌شود و ذوق کنند. بعد من درس آن را می‌دهم. البته باید خطر نداشته باشد." سمیرا گل‌محمدی- کلاس سوم دبستان

  یک بار دیگر حرف‌های سمیرا گل‌محمدی را به دقت بخوانید و درباره‌اش خوب فکر کنید. سمیرا چه خوب از عهده‌ی تحلیل فعالیت‌های زنگ علوم برآمده است. اکنون اندکی به مفهوم کلمه‌ی "آزمایش" در فرآیند روش علمی بیندیشید و دریافت‌های خود را از این واژه، با سخنان سمیرا مقایسه کنید، بچه‌های دبستانی، با آن که کوچک‌اند، مشاهده‌گرانی پرتجربه و توان‌مندند. باور نمی‌کنید! باور کنید وقت آن رسیده است که بچه‌ها را جدی بگیریم .

  3. نمونه‌ی سوم را آقای امیری، معلم جغرافیای پایه‌ی اول راهنمایی، در اختیارم گذاشته است. او بنابر شیوه‌ای که هر ساله در پیش می‌گیرد، در آغاز دوره‌ی آموزشی از دانش‌آموزان خواسته بود روی یک برگه کاغذ بنویسند که دوست دارند کلاس جغرافیا چگونه برگزار شود و آن‌ها با نوشته‌ها خود او را غافل‌گیر کرده بودند.

  " هر درسی را که می‌دهید بگویید بچه‌ها بروند در موردش تحقیق کنند و بیاورند هفته‌ی دیگر شما به تحقیق‌ها امتیاز بدهید. کلاس را گروه‌بندی کنید و هر گروه مسوولیتی بر عهده داشته باشد. برای مثال، یک گروه مسوول نقشه‌کشی باشد. روزی برای درس به فضای آزاد برویم. گروه‌ها با هم مسابقه بدهند. کار عملی داشته باشیم. کلاس خشک نباشد. مسابقه‌ی جغرافی برگزار کنیم. برخی کارها را دسته‌جمعی انجام دهیم. دانش آموزان سخنرانی داشته باشند و ... از شما متشکریم زیرا تنها معلمی که به بچه‌ها اجازه داد تا نظر خود را بیان کنند، شما بودید ."

  4. و این هم متن نامه‌ی یکی دیگر از دانش‌آموزان که از معلم خود گلایه کرده است:

  " من می‌خواستم بدانم که آیا معلم می‌تواند به دانش‌آموز بگوید دوست ندارم قیافه‌ات را ببینم. تا جایی که من می‌دانم نمی‌تواند ولی این جواب درست و حسابی برای من نیست. من نمی‌دانم این نامه به دست کدام یک از شما عزیزان می‌رسد، ولی می‌دانم که به دست کارمندان گرامی آموزش و پرورش می‌رسد و می‌خواهم یک سوال دیگر هم بکنم که آیا معلم می‌تواند زنگ‌های هنر و خط درس دیگری بدهد. خوب زیاد مزاحم وقت شما نمی‌شوم. راستی جواب نامه یادتان نرود." سهیل محسنی- مدرسه‌ی امید انقلاب

  بی‌گمان سهیل اکنون نوجوان برومندی شده است، اما گلایه‌ی مظلومانه‌ی او هنوز که هنوز است، جاری است. معلمان، برنامه‌ریزان، مدیران و ... ، نزدیک 9 میلیون سهیل محسنی منتظر پاسخ نامه‌هایشان هستند .  

  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


CAPTCHA
::
دفعات مشاهده: 11134 بار   |   دفعات چاپ: 2229 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 308 بار   |   0 نظر
For Teachers
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 54 queries by YEKTAWEB 3937