Home Home Information Contact Site Map Library English Site
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی
ایرانی کیست
ایران باستان
دوران اسلامی
ایران معاصر
دانش ایرانیان
نوآوری‌های ایرانی
نام آوران ایران
در پایگاه‌های دیگر
پیرامون شاهنامه
معرفی کتاب
یادگارهای باستانی
بازتاب تمدن ایرانی
ایران‌نامه
برترین‌های تالار ایران
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
آخرین مطالب بخش
:: یخچال ایرانی، نوآوری ایرانی
:: چرا میان آتن و ایران جنگ درگرفت؟
:: آنچه ابن‌سینا از ایران باستان آموخت
:: نه شرقی نه غربی نه تازی
:: ابران را چرا باید دوست داشت
آخرین مطالب سایر بخش‌ها
:: بیایید باکتری بخوریم
:: چرخه سوخت هسته‌ای
:: ناسا پایین‌ترین دمای جهان را می‌آفریند
:: 9 نکته درباره بچه‌ها که ممکن است ندانید
:: جلوگیری از سرطان با غذاهای سبز
:: گرمای لپ‌تاپ بر قدرت باروری اثری ندارد
:: مجموعه‌ی 6 جلدی گفت‌وگو درباره‌ی انرژی منتشر شد
:: نقش کتابخانه‌های دیجیتال چندرسانه‌ای در پیشرفت آموزش
:: چه چیزی دختران را دختر می‌سازد؟
:: ترویج علم با دانش‌نامه‌های الکترونیکی
بازسازی تخت جمشید

AWT IMAGE

آشنایی با سیستان

AWT IMAGE

جاهای باستانی ایران

• تخت جمشید

• زیگورات چغازنبیل

• بیستون

• تخت سلیمان

• گنبد سلطانیه

• هفت تپه

• ارگ بم

• شهر آیاپیر

• شهر سوخته

موزه‌های ایران

موزه‌ی ملی ایران

موزه‌ی کاخ سعدآباد

موزه‌ی فرش ایران

موزه‌ی رضا عباسی

موزه‌ی شیشه سرامیک

موزه‌ی کاخ نیاوران

موزه‌ی کاخ گلستان

موزه‌ی آستان قدس

موزه‌ی قرآن

موزه‌ی هنرهای معاصر

سالارکتاب
سالارکتاب
با کتاب‌های سالاری آشنا شوید
:: میوه‌های ایرانی هدیه‌های ایرانی ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۸۴/۶/۹ | نویسنده: آقاي حسن سالاری | 

AWT IMAGE

ایرانیان از نخستین مردمانی بودند که به کشاورزی و پرورش درختان میوه روی آوردند. درختان میوه‌ی زیادی از ایران به سرزمین‌های دیگر جهان برده شده است و نام‌های برخی از آن‌ها نیز در واژه‌های فارسی ریشه دارد. در این‌جا برخی از این میوه‌ها معرفی می‌شوند.

طالبی : این میوه‌ی خوش‌بو را به زبان انگلیسی ماسک‌ملون (muskmelon) می‌نامند، یعنی گرد و خوش‌بو. ماسک (musk) از واژه‌ی فارسی مشک گرفته شده است که به نوعی ماده‌ی معطر گفته می‌شود. این میوه از ایران به روم باستان رفت و جالینوس در قرن دوم میلادی درباره‌ی اثر دارویی آن نوشته است. پس از کشف قاره‌ی آمریکا، کریستوف کلومب دانه‌های این گیاه را به سرزمین جدید برد و در سال 1494 در جزیره‌ی ایزابل کاشت. طالبی نخستین گیاهی بود که اروپایی‌ها در سرزمین جدید کاشتند.

هلو: این میوه در اصل از چین به ایران وارد شد، اما ایرانیان در پرورش و اصلاح آن کوشیدند. هنگامی که این میوه به سرزمین رومی‌ها رسید، آن را سیب پارسی (mêla persika) نامیدند. امروزه، در زبان انگلیسی واژه‌ی Peach را برای هلو به کار می‌روند که از واژه‌ی پرشیا (persia) به معنای پارس گرفته شده است. شلیل، که در واقع هلوی بدون کرک است، نیز از ایران به غرب جهان راه یافته است.

AWT IMAGE

پسته: این میوه از سالیان دور از کشور ایران به جاهای گوناگون جهان فرستاده می‌شد و هنوز هم کشور ما بزرگ‌ترین تولیدکننده‌ی پسته در جهان است. این میوه‌ی آجیلی را در زبان انگلیسی pistachio می‌نامند که تغییر یافته‌ی همان واژه‌ی ایرانی پسته است. عرب‌ها نیز به آن فستق می‌گویند.

لیمو: از شناخته‌شده‌ترین میوه‌های ایرانی است که از ویتامین C سرشار است. این میوه را مسلمانان از ایران به مصر و کشورهای ساحل دریای مدیترانه بردند. هنگامی که دریانوردان انگلیسی به بیماری خون‌ریزی لثه دچار شدند، آنان را با آب‌لیمو درمان کرد و از آن زمان لیموناد در میان دریانوردان انگلیسی معمول شد. از این رو، به «لیمویی‌ها» مشهور شده بودند. این میوه را در زبان انگلیسی لمون (Lemon) می‌نامند که از همان واژه‌ی لیمو گرفته شده است.

انار: این میوه‌ی شیرین و آب‌دار هنوز هم از صادران مهم ایران است. این میوه نماد ثروت، کامیابی و زادآوری (به دلیل دانه‌های فراوانش) بوده است. از پوست آن نیز رنگی به دست می آید که به سختی پاک می‌شود. این میوه از ایران به کشورهای ساحل مدیترانه، از جمله لبنان برده شد و فینیقی‌ها، ساکنان باستانی لبنان، آن را در سرزمین‌های گوناگون گسترش دادند. نام علمی این گیاه، پونیکا (Punica)، به معنای فینیقی‌ است.

AWT IMAGE

گردو: درخت گردو از سالیان دور در ایران کاشته می‌شود. این میوه را والنات پارسی (Persian Walnut) می‌گویند. واژه‌ی والنات از وال به مفهوم «بیگانه» و نات به مفهوم «گردی» گرفته شده است که نشان می‌دهد این گیاه از گیاهان بومی اروپا نبوده است. در واقع، رومی‌ها آن را از ایران به اروپا برده‌اند. این میوه را برخی به نادرست گردوی انگلیسی نامیده‌اند، زیرا روزگاری انگلیسی‌ها آن را از آسیا به اروپا می‌بردند و می‌فروختند. ایران اکنون پس از چین و آمریکا، جایگاه سوم را در تولید گردو دارد!

آلوها: آلو، زردآلو و آلبالو نیز از میوه‌هایی هستند که ایرانیان به جهانیان هدیه کرده‌اند. نام علمی آلوها، پرانوس پرسیکا (Prunus persica) است که واژه‌ی پرسیکا به معنای پارس است.

انگور: انگور را در سرزمین‌های ساحلی دریای خزر کاشته بودند. سپس، در شیراز، ارومیه و جاهای دیگر معمول شد. درخت انگور را از ترکیه به سرزمین‌های ساحلی مدیترانه بردند و از آن‌جا بود که به سرزمین رومی‌ها راه یافت. فینیقی‌ها حدود 800 سال پیش از میلاد آن را در جنوب اسپانیا و فرانسه کاشتند. تهیه‌ی کشمش از انگور نوآوری‌ ایرانیان باستان (حدود 2 هزار سال پیش از میلاد) بود که جهانیان نیز پسندیدند.

AWT IMAGE

برای آگاهی بیشتر:

• Muskmelons Originated in Persia

• Nationmaster:peach

• Fruit (Iranica)

• ANGŪR (Iranica)

• The Persian Walnut (Juglans regia)

• List of English words of Persian origin 

 
  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


CAPTCHA code
::
دفعات مشاهده: 14548 بار   |   دفعات چاپ: 2760 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 277 بار   |   1 نظر
نظرات کاربران
نظر ارسال شده توسط Anonymous در تاریخ ۱۳۸۶/۱۰/۳۰
omid-matinfar.blogfa.com
مطالب عاليه
تالار ایران
Persian site map - English site map - Created in 0.12 seconds with 75 queries by YEKTAWEB 3858